อ่าน Lisa ฟัง Bossa ..

posted on 17 Oct 2010 19:46 by exmusic in musicappreciatiOn

 

          

 

 

 

          เวลาใครพูดถึง ‘บอสซาโนวา’ หรือ ‘บราซิลเลี่ยนแจ๊ซ’ ก่อนโน้น นอกจากจะนึกถึง เพลง the girl from ipanema ที่เป็นต้นตำหรับของแนวนี้ เราก็ไผล่ไปนึกถึง เจ้าพ่อ-เจ้าแม่อย่าง อันโตนีโอ คาลอส โจบีมจาว กิลแบร์โต และคู่รัก แอสทรัด กิลแบร์โต รวมทั้ง แสตน เก็ทซ์

         แต่นั้นมันยุค 60 ซึ่งนมนานกาเล ที่ผู้คนก็ลืมเลือนฟังกันเฉพาะกลุ่ม ถ้าสแตนด์ดาร์ดแจ๊ซ หรือป็อบแจ๊ซ มีหญิงสาวเช่น ไดอาน่า ครอล กับ นอร่าห์ โจนส์ เป็นสองชื่อ ที่ทำให้แจ๊ซเป็นที่รู้จักติดหูในวงกว้างมาก


         อาจจะพูดได้ว่า เด็กหญิงชาวญี่ปุ่นคนหนึ่ง ซึ่งเติบโตในดินแดนต้นตำหรับของเพลงที่ถือกำเนิดจากชายหาด Copacabana และ ipanema แห่งเมืองริโอเดจาเนโรนาม ลิซ่า โอโนะ เป็นผู้ทำให้เพลงแนวนี้เป็นที่ขจรขจายไปไกลทั่วโลกอย่างแท้จริง

         เพราะเธอสามารถผสมผสาน ระหว่างสำเนียงแบบเก่า และความเข้าถึงง่ายแบบใหม่ได้อย่างลงตัว ลิซ่าทำให้เพลงแห่งสายลมแสงแดดพัดเข้าสู่ญี่ปุ่นและเอเชีย รวมทั้งไทย

         ส่งผลต่อความคึกคักในแนวทางนี้ไปทั่วโลก กับศิลปินผู้ตามมาใหญ่น้อยมากมาย


         ถึงเวลาที่เธอจะนำเอาความภูมิใจของชาวเอเชียมานำเสนอ กับ Asia นี้คืออัลบั้มที่เสมือนการเสาะแสวงหา บทเพลงแห่งท้องถิ่นของประเทศแทบเอเชีย มาทำใหม่ในแบบของเธอ

         บางสำเนียงเธออาจร้องได้ปร่าแปร่งผิดแผกไปจากต้นฉบับ ทว่ามันกลับส่งผลให้มีเสน่ห์เฉพาะตัว


         ฟังเพลง ‘สายชล’ (ที่กำลังดังคลออยู่ขณะนี้)ของไทยที่เธอเอาไปทำใหม่ บางทีเราอาจค้นพบตัวเองว่า เอเชียและเมืองไทยนี้แสนดีนักหนา จะมัวเลือกสีทะเลาะกันไปใยเล่า


         ดูหน้าปกอัลบั้มในเย็นย่ำ ที่เหลือบแลเห็นยอดปรางค์วัดอรุณ แล้วเราจะรักเธอ และรักประเทศของเรายิ่งขึ้นไปอีก ตราบนานเท่านาน

 

 


           


          Tracks :


01.When Will You Come Again (03:50)
02.Olu Pipila (04:15)
03.Saichon (04:36)
04.Dahil Sa Iyo (03:34)
05.Rasa Sayang (03:22)
06.Evening Primrose (04:29)
07.Arirang (03:44)
08.Vande Mataram (04:43)
09.Bengawan Solo (04:14)
10.Buuvein Duu (04:39

 

...................................................................

 

 

                         สายชล


 

เหม่อมองดูสายน้ำวน เหม่อมองสายชลช่างไหลริน
เหม่อมองดูนกผกผิน บินลับไป
ยามเหงาเราถอนใจ บินไปไม่กลับมา

เปล่าเปลี่ยวจริงหนอหัวใจ
อยากจะรักใครเศร้าใจทุกครา
หมดแรงกำลังอ่อนล้าและหลงทาง
เจ็บนั้นยังเจ็บมิจางอ้างว้างดั่งสายชล

แม้ใจจะเจ็บเก็บมาคิดๆ อดีตยังงามล้ำล้น
มิเคยลืมภาพเราสองคน มิเคยลืมยังหลอกลวงตน
มิเคยลืม ว่าเคยรักเธอสายชล หลั่งรินไหลวนมาพานพบเจอ
เหตุการณ์ผ่านไปยังเผลอพะวงทุกวัน
อกเอยขมขื่นตื้นตันจากกันหรือฝันไป

 

 

Comment

Comment:

Tweet

โบเคยเขียนถึงอัมบั้มนี้เหมือนกัน
ชอบเพลง Buuvein Duu
แต่เพลงสายชลฟังไม่ค่อยออกเลย นึกว่าร้องเพลงภาษาอื่นซะอีก
big smile

#2 By bakabo ลั๊ลล๊า~ on 2010-10-18 09:58

ไพเราะมากๆ.......

เป็นสายชลที่จับใจมากเลยค่ะ
ทำเอาเริ่มสนใจอัลบั้มนี้ขึ้นมาทันทีsurprised smile

#1 By หะหลิวส์ on 2010-10-18 00:16